This is Bram Schinkelshoek's Typepad Profile.
Join Typepad and start following Bram Schinkelshoek's activity
Join Now!
Already a member? Sign In
Bram Schinkelshoek
Recent Activity
Tegen de gevel vindt het onkruid zijn weg omhoog, de afvalemmer zit overvol met blikjes en plastic tasjes en het papiertje met de openingstijden erop krult van het glas af. De nachtopvang of beter de crisisopvang is weer leeg. Althans bijna leeg. Medewerkers krijgen het de laatste tijd steeds moeilijker... Continue reading
Posted May 29, 2017 at BramBlogt
Soms ontstaan er woorden die de harde realiteit poëtisch verzachten. Recent proefde ik ineens regelonvaardig op mijn tong. Ik kende de smaak, rond en fluweelzacht met een wat bittere lange afdronk. Het smaakt niet naar meer. Helaas ben ik niet altijd zelf de maker van deze woorden, maar worden ze... Continue reading
Posted Dec 18, 2016 at BramBlogt
De zon trok zich terug achter de gevel, de schaduw viel over de binnentuin waar mensen keuvelend met elkaar, stil op een bankje of in een rolstoel aan het eten waren. Drie foodtrucks zorgen voor een afwisselende hapje of drankje en een muziekje op de achtergrond doorbrak de zwijgende stilte.... Continue reading
Posted Sep 4, 2016 at BramBlogt
Het was een Winterse namiddag in 1971, toen ik, elf jaar oud, op pad was met mijn lagere schoolklas en de jonge leraar, meester Kees. Hij had, in zijn jeugdig enthousiasme de schooldirecteur van deze school met de Bijbel, overgehaald eens iets spannends te doen. Misschien was het feit dat... Continue reading
Posted Jul 4, 2016 at BramBlogt
Naar de dokter gingen we niet zo vaak. Wel naar een soort ‘onderdokter.’ Een grote man in een winkel die tussen de apotheek en de Jamin in zat. Zo herinner ik me de houten kast met daarin grote glazen potten die met hun witte etiketten achter de muur van de... Continue reading
Posted Jul 2, 2016 at BramBlogt
Er brandt een kaarsje in Den Haag. Niets bijzonders, gewoon een waxinelichtje. Het vlammetje, dat soms buigt voor de wind, verlicht de nacht en overdag de stad. Het staat tussen het Centraal Station, het Nationaal Archief en Letterkundig Museum. Kijk er maar eens goed wanneer u daar loopt, u ziet... Continue reading
Posted Apr 3, 2016 at BramBlogt
Als jonge jongen leerde ik het vak van verzorgende. Het speelde zich af in de jaren’70 in een voormalig sanatorium dat dienst deed als verpleeghuis. Naast mensen verzorgen leerde ik werken met verpleeghulpen, ziekenverzorgenden, verpleegkundigen, de waarnemend hoofdzuster, de hoofdzuster en de dokter. Als leerling stond je onderaan in de... Continue reading
Posted Oct 24, 2015 at BramBlogt
Ik kan me niet herinneren dat ik mijn vader of mijn moeder hard heb zien lopen. Sterker nog, ik weet ook niet wanneer ik zelf ergens harder voor ben gaan lopen. Wij waren thuis niet zo van bewegen. Maar we keken er wel veel naar. De “karikikas”, zoals mijn vader... Continue reading
Posted Mar 29, 2015 at BramBlogt
De socioloog is heengegaan. De broodmagere man met het warrige haar en het dunne metalen montuurtje op zijn neus, is niet meer. We kwamen elkaar regelmatig tegen. Hij sprak me meestal direct aan, stotterend en met zijn hand plukkend aan zijn vlassige sikje. Hij liet horen dat hij niet alleen... Continue reading
Posted Mar 22, 2015 at BramBlogt
Op de grond zittend, met haar rug tegen de ruit van een fonkelend ingerichte etalage, toont ze de stomp van haar geamputeerde linkerbeen. Ze bedelt. Voor de tweede keer in een korte tijd bezoek ik een stad in Schotland. Daar in het mistige noorden van het eiland, waar overal de... Continue reading
Posted Oct 30, 2014 at BramBlogt
De bruine bakstenen muur met de grijze rechthoekige voegen is het uitzicht van haar kamer naar de gang. Een plaatje van een vaas met bloemen zit gevangen achter spiegelend glas in een witte lijst. Ze wacht op mij, met haar gegipste been echt vooruit op een steun van de rolstoel.... Continue reading
Posted Jun 19, 2014 at BramBlogt
Wiebelend van het ene been op het andere, legt hij uitvoerig uit wat er allemaal te zien valt in zijn kamertje. Zijn bed is opgeklapt tegen de muur, de muren hangen vol met tekeningen, foto’s en prentjes. Zijn trots is een zelfgemaakte tekening van een van de medewerkers, het is... Continue reading
Posted Apr 23, 2014 at BramBlogt
Het woord mantelzorger proeft niet goed. Het geeft me een onbestemd gevoel dat ik ook heb wanneer ik over dode naaldtakjes in een bos loop. Het zacht verende gevoel en knappende geluid onder mijn schoenzolen maakt me weemoedig en doet me verlangen naar herfstbock en brokkelkaas. Het zal mijn opstandige... Continue reading
Posted Dec 17, 2013 at BramBlogt
De warme lucht trilde en zorgde voor een lome pas van het geblondeerde meisje. Zelfs haar glimlach, die zij opvoerde na het opnemen van een bestelling, was vertraagd. Alsof het haar moeite koste de elastieken rondom haar mond op te rekken. Rechts waren een man en vrouw hevig met elkaar... Continue reading
Posted Jul 31, 2013 at BramBlogt
Nadat zo’n beetje alle illusionaire gele ballonnen die we hadden gevuld met onze gedachten over de eerlijke wielersport, door onze held op de bank bij Oprah kapot waren geprikt, was daar de bankdirecteur. De handen nog stijf van het tekenen van de vastgoedinvesteringen op de vlucht voor de razende reporter... Continue reading
Posted Jul 3, 2013 at BramBlikt
Grommend laat een man in een scootmobiel zijn ergernis blijken als de lift niet snel genoeg naar beneden komt. Zijn vrolijke ronde gezicht met volle witte baard contrasteert met zijn blote onderbeen dat schuin naar rechts uitsteekt; de helft van zijn voet ontbreekt. Evenals een schoen of sok. "Gaat u... Continue reading
Posted Nov 24, 2012 at BramBlogt
Ik ben niet zo van sporten. Het wordt onhoudbaar voor mij wanneer ik Churandy Martina met de brede glimlach ‘ik ben zo blij, weet je, ik ben gewoon blij’ na een verliesrace tegenover een radeloze verslaggever zie staan. Of al die stoere 100 meter renners een kunstje in de camera... Continue reading
Posted Oct 20, 2012 at BramBlikt
Een broodmagere man lag, onder gesteven witte lakens, voor me op bed. Zijn ingevallen tandeloze mond hapte naar adem terwijl zijn armen stuurloos probeerde me beet te pakken. Zeventien jaar was ik en waste de eerste man in mijn leven. Daarbij werd ik geholpen door ‘zuster Blijleven.’ Hoe ironisch dat... Continue reading
Posted Jul 18, 2012 at BramBlogt
Honderd jaar is niet niks en tegelijkertijd stelt het eigenlijk niet zo veel voor. Het is maar hoe je ernaar kijkt. Neem je jezelf als ijkpunt (de menselijke maat), dan is een eeuw vermoedelijk langer dan de meesten van ons zullen leven (uitzonderingen daargelaten!) en dus een hele periode. Zodra... Continue reading
Posted Jun 4, 2012 at BramBlogt
Het zwarte plastic vangt het licht van de straatverlichting op en bolt op tussen de ijzeren hekken. Ze vormen zo een zwarte muur van licht deinend plastic. Ze ontnemen het zicht op het lege voormalige stadsdeelkantoor. Ik loop er langs. Na vijftig meter buig ik links om achter de hekken... Continue reading
Posted Mar 1, 2012 at BramBlogt
Dank je Rina, het is ook fijn om te doen.
Toggle Commented Jan 21, 2012 on Zoiets moois at BramBlogt
Twee vrouwen, tegen de vijftig, stonden voorovergebogen naast een kleine grijze oude dame die naar een foto wees. De foto stond te wachten in zijn lijstje om opgehangen te worden in de kantine. "Kijk daar is papa" zei ze en wees een man aan die aan een lange gedekte tafel... Continue reading
Posted Jan 21, 2012 at BramBlogt
In een flits zag ik zijn profiel voor het raam van zijn kamer en besloot terug te lopen. Met mijn hoofd om het hoekje piepte ik naar binnen. “ Mag ik uw kamer even bekijken?” Een magere man stapte de kamer uit en zei “Ja hoor.” We voerden op de... Continue reading
Posted Nov 9, 2011 at BramBlogt
Er zijn jonge mensen die niet kunnen meedoen. Ze wonen klein, hebben opvoeders die niet hebben geleerd op te voeden, kennen een leven vol ruzie en onbegrip en stoppen met school. Ze zoeken en vinden een nieuwe identiteit. Onzekerheid kent vele gedaanten en de straat biedt houvast. Weg van de... Continue reading
Posted Oct 8, 2011 at BramBlogt
Laat ik het eens over de Soepbus hebben. Sinds 1987 een begrip in Den Haag. Begonnen in een oude HTM bus op het busdek van het centraal station, vervangen respectievelijk door: een rijdend tweedehands exemplaar; een nieuwe uitvoering die in de oudejaarsnacht van 2009/2010 in de brand is gestoken en... Continue reading
Posted Aug 23, 2011 at BramBlogt