This is Karlijn Broekhuizen's Typepad Profile.
Join Typepad and start following Karlijn Broekhuizen's activity
Join Now!
Already a member? Sign In
Karlijn Broekhuizen
Leiden
Interests: Lesgeven, zorgen voor kinderen, krant lezen, schrijven, pianospelen, eten, emailen, yoga, televisie, praten met vriend R, zorgen voor kinderen, vrienden, slapen, lesgeven, zorgen voor kinderen, krant lezen, schrijven...
Recent Activity
Enorme agressie maakt zich van mij meester. Mijn auto. Zijn auto. Voor de liefhebbers, een GroeneSaabCabrioClassicImportItalieHighPressureTurbo van zeventien jaar oud, staat stil voor het stoplicht op de Rijksstraatweg en weigert nog een meter verder te rijden. Protest. Hij wil in Groningen blijven. Links van mij vieren drie aangeschoten studenten de overwinning van het Nederlands elftal door met een vuvuzela in mijn oor te toeteren. Ik probeer nog een schalkse lach te produceren, maar ondertussen springen de tranen mij in de ogen. Het is vijf uur, ik ben moe, mijn dochter van drie maanden heeft honger en eigenlijk moet ik nog drie uur naar huis rijden. Hier bestaan geen treinen meer, ze hebben het wel gelaten om de rails door te trekken tot in deze uithoek, het waait hier te hard en wie wil er nu knikkende arbeiders als buur? De taal is hier in elk geval niet uitgevonden. Hoe heb ik er ooit mee in kunnen stemmen om een Classic te kopen? Misschien omdat mijn eega zijn mond er zo lief van ging hangen. Kwijl aan zijn lip. Ik wil dat een auto vijf deuren heeft, zodat ik er met korte rokken uit kan stappen, en tevens charmant een maxi cosi in kan zetten zonder dat ik daar een rugblessure aan over houd; ik wil dat het een motor in zich huist die glimt als ik de kap open doe, en ik wil dat als er een laag sneeuw over de softe kap ligt, hij naar me roept ‘kom maar in deze warme wagen’ en zijn motor onmiddellijk laat ronken. Dat doet deze auto allemaal niet. Het enige plezierige wat ik er tot nu toe aan ondervind, is dat andere SaabCabrioClassic rijders enthousiast zwaaien op de snelweg. Weer een moment gewonnen tegen de eenzaamheid. Ik leg mijn hoofd maar te rusten op het zwarte doek, de meest nonchalante houding die ik me op dit moment kan aanmeten. Voorbijgangers zwaaien wel, maar het blijkt dit keer hoofdzakelijk de oranjekoorts te zijn. Ik wacht op mijn gele redder en dat duurt langer dan verwacht. Intussen probeer ik vriend R op de hoogte te stellen door sms’jes te sturen waarin zowel vrouwelijke onafhankelijkheid als een lichte verwijzing naar de aanschaf van een nieuwe degelijke Volvo doorklinkt. Hij reageert bemoedigend op mijn emancipatoire gedrag. Net als ik een flinke trap tegen de motorkap wil geven, komt er een jonge vrouw mijn kant opgerend. Ze heeft haar auto verderop geparkeerd en is speciaal voor mij teruggereden. Ze heeft ook een baby en biedt me aan om in haar paarse Susuki te voeden. Het ruikt er naar vers mannenzweet en een oud pakje shag. Haar Iphone en portomonnee liggen naast me als ik mijn dochter aan mijn borst leg. Ik leg mijn hoofd tegen de hoofdsteun en haal adem. Een Susuki. Moet kunnen. Continue reading
Posted Jun 16, 2010 at Karlijn Broekhuizen's blog
Karlijn Broekhuizen is now following Royalblog.NL
Jun 11, 2010
Karlijn Broekhuizen is now following Michiel Blijboom
Jun 11, 2010
Karlijn Broekhuizen is now following Account Deleted
Jun 11, 2010
Karlijn Broekhuizen is now following Maarten Schenk
Jun 11, 2010
Karlijn Broekhuizen is now following jurgen verstrepen
Jun 11, 2010
Karlijn Broekhuizen is now following Herman Van Rompuy
Jun 11, 2010
Karlijn Broekhuizen is now following Claudia Schiepers
Jun 11, 2010
Karlijn Broekhuizen is now following De Contrabas
Jun 11, 2010
Karlijn Broekhuizen is now following Walter Dermul
Jun 11, 2010
Karlijn Broekhuizen is now following Account Deleted
Jun 11, 2010
Gebakje Met een geknakte nek liep ik naar de HEMA De Nespressokoffie was niet bezorgd Dus had ik hoofdpijn En het wilde maar niet licht worden daar Elke voorbijganger was een stemmer van de andere kant Lachen! Naar de shoppende Marokkaanse meisjes Ik was het niet, ik heb het niet... Continue reading
Posted Jun 11, 2010 at Karlijn Broekhuizen's blog
Rauw vlees Het beige hoofddoekje van de vrouw achterin de bus werd een minuscuul puntje tot het verdween aan het einde van de weg. Someren. Het dorp deed haar naam geen eer aan, zo guur waaide het op de dijk. Thijmen wist niet of hij links of rechts af moest... Continue reading
Posted Jun 7, 2010 at Karlijn Broekhuizen's blog
Beschaving We hebben het met onze vrienden over cultuurrelativisme. Over mensen die verdedigen dat Andre Rieu, de Toppers en Kluun, toch ook onder het kopje kunst vallen. En als je daar met enig dedain over spreekt, word je snobisme verweten. Het moet gezegd: zo vol als bij hen zitten de... Continue reading
Posted Jun 7, 2010 at Karlijn Broekhuizen's blog
Karlijn Broekhuizen is now following The Typepad Team
May 27, 2010