This is Prabhu R's Typepad Profile.
Join Typepad and start following Prabhu R's activity
Join Now!
Already a member? Sign In
Prabhu R
Recent Activity
சுவாரசியமான பதிவு. //அடையாளத்தை அழிக்க முற்படுபவர்கள் தங்களையே அழிக்க முற்பட்டவர்களாகிறார்கள்.// இது எனக்கு ஜெமோவின் இந்த கட்டுரையை நினைவு படுத்தியது. http://www.jeyamohan.in/?page_id=5392
தல, கலக்கிடீங்க. இது வரையான உங்கள் கதைகள்-ல இது தான் டாப். ஜிக்ஸா நல்ல குறியீடு. அதை சரியாக அடுக்க ஒரு வழி தான். ஆனால் கலைக்க எத்தனை வழிகள். கலைந்து போன அவன் வாழ்க்கையும், சேர்க்க நினைக்கும் ஜிக்ஸா விளையாட்டு எல்லாம் ஏதோ ஒரு புள்ளியில் சேர்வது போல் தோன்றுகிறது. சூப்பர் .
வெளி நாட்டில் வாழும் இந்தியர்களின் மனநிலையை நன்கு சொல்லி இருக்கிறீர்கள். சில வரிகளின் உண்மை முகத்தில் அறைகிறது. //அமெரிக்கா எனும் தூண்டிலில் வலிய போய் மாட்டிக்கொள்ளும் கட்டம். இருப்பிடம், அலுவலகம் என வாழ்வு சகலமும் கால் மேல் கால் போட்டு சிம்மாசனத்தில் உட்காரும். இந்த தூண்டில் தரும் சுகத்தில் வாழ்வை சவுகரியமாக கழித்தேன்// //சனிக்கிழமை இரவு நீண்டுகொண்டேயிருக்கும். ஆனால்,யாருமற்ற வெறுமையான ஞாயிறு இரவுகளில் அந்த கதைகள் ஞாபகத்துக்கு வந்துத் தொலைக்கும். படுத்தபடி யோசித்து, லாஜிக்குகளில் எல்லாவித சாத்தியங்களையும் கணக்கு போடும் மனது. // அருமை :)
கிரி, கதை திடீரென்று முடிவை நோக்கி பாய்ந்ததை போல் இருக்கிறது. மகன் தாயிடம் இருந்து விலகி கொண்டே வரும் சித்திரம் நன்று தொடங்கியது. அது படிபடியாக ஒரு உச்சத்தை நோக்கி போகும் என்று எதிர்பார்த்து இருக்கும் போது திடீரென்று முடிந்து விடுகிறது. மொழியை நன்கு கையாள்கிறீர்கள் :).
கிரி, பரிசு வாங்கியதற்கு வாழ்த்துக்கள். உண்மையிலேயே நல்ல சிறுகதை. உங்கள் தேவதைகள் காணாம் போயின சிறுகதையின் உணர்வு நிலையினை ஒத்து இருந்தது. ஆனால் இன்னும் இறுக்கமாக இருக்கிறது. நாயகன் உணரும் வெறுமையை நன்கு வெளி கொண்டு வந்திருக்கிறீர்கள்.
கிரி, கலக்கிடீங்க. ஆறு அத்தியாயங்களையும் ஒரே மூச்சில் படித்து முடித்துவிடும் அளவிற்கு சுவாரசியமாக இருந்தது. உங்கள் மொழியும் எங்கும் நெருடாமல் சீராக எளிமையாக இருந்தது. சிலப்பதிகாரம், கருணாமிர்த சாகரம் என்று நிறைய நூல்களை மேற்கோள் காட்டி எழுதி இருக்கிறீர்கள். கர்நாடக இசையின் குறியீட்டு வடிவம் மேற்கத்திய இசை அளவிற்கு நுட்பமானது அல்ல என்று சொல்கிறீர்கள். ஆனால் அது ஏன் என்று அவ்வளவு சரியாக புரியவில்லை. சின்னப்ப முதலியார் அவர்களின் குறியீடு முறை ஏன் பிரபலம் அடையவில்லை? கர்நாடக சங்கீதத்தில் இன்று அதை பின்பற்றுவது போல் தெரியவில்லையே. octave, frequency,harmonics போன்ற சமாச்சாரங்களும் என் சிற்றறிவிர்க்கு எட்டவில்லை. உதாரணமாக , // நம் காதுகள் ஒலியை மற்ற ஒலிகளோடு ஒப்பிடும்போது அதன் அலைவரிசை மூலமே வித்தியாசப்படுத்த முடியும். ஒரு ஒலியமைப்பானது மற்றொன்றைவிட இரு மடங்கு அதிகமான அலைவரிசையில் இருக்கும்போது நம் காதுகளுக்கு ஒன்றாகவே இருக்கும்.// அப்படியா என்ன? கீழ் ச-வும் மேல் ச-வும் கேட்க ஒரே மாதிரி இருக்கும் என்ற சொல்கிறீர்கள்?
நீங்கள் எஸ்.ரா வின் எழுத்தில் இருந்து அளித்துள்ள மூன்று உதாரணங்களுமே நல்ல அனுபவத்தை தந்தன. நன்றி.
//Foucault , Derrida என மிரட்டலாம். இதற்கும் ரஜினி `லகலகலக` என சொல்லி பயமுறுத்துவதற்கும் எந்த வித்தியாசமும் கிடையாது.// :)))
கிரி, உங்கள் சொந்த அனுபவங்களை எழுதுவது நன்றாக உள்ளது. //மதிமயங்கும் அந்த ரம்மியமான நிழலில் அப்படியே சொக்கியிருப்பேன். அல்லது தெருகோடியில் தேய்த்துக்கொண்டு நடந்து வருபவர் என்னைக் கடந்து செல்லும் வரை வேடிக்கை பார்த்திருப்பேன். சந்தடியில்லாமல் நூலக இரும்பு கதவிலிடுக்கிலிருந்து எட்டிப் பார்க்கும் அணிலை ரசித்திருப்பேன்.// எங்கள் ஊரில் மரத்தடியிலோ அல்லது குளத்து கரையிலோ கழித்த பல மதியங்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன.
இந்த சிறுகதை இணைப்பு மட்டும் அல்லாமல் நீங்கள் திண்ணையில் கொடுத்துள்ள வேறு பல இணைப்புகளும் வேலை செய்யவில்லை. இதை உங்கள் ப்ளாக்-இலேயே பதியலாமே.
நல்ல பதிவு கிரி. ரொம்பவே எளிமையாகவும் ஆர்வமூட்டும் வகையிலும் எழுதி இருக்கிறீர்கள்.
கிரி, பகிர்ந்தமைக்கு நன்றி. இவர் சொல்வது மிகவும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. மனித அறிதலுக்கு தான் எத்தனை சாத்தியங்கள்.
வழக்கம் போல தலைவரின் ஒலியும் மௌனமும் கட்டுரை அருமை. எவ்வளவு பெரிய விஷயங்களை எவ்வளவு சர்வ சாதரணமாக சொல்லி செல்கிறார். பிரமிக்க வைக்கிறார் மனுஷன். //நம் பிரபஞ்சம் முழுவதும் BigBangஇன் சத்தம் நிரம்பியுள்ளதாகவும், இந்த சத்ததின் சக்தியை கண்டுபிடித்தால்,அந்த முதல் கணத்தில் நடந்தது தெரிந்துவிடும் என்றும் கூறுகிறார்கள்.இதுவரையிலும் நூறு சதவிகித சத்தமின்மையை யாராலும் உணரமுடியவில்லை என்பதே உண்மையா?// இதை நான் ஜெமோ சொல்வதை வைத்து இப்படி புரிந்து கொள்கிறேன். ஒலி என்பது நம் புலன்களின் காரணமாகவே நாம் அறிய நேர்வது. எப்படி சூடு, குளிர்ச்சி போன்றவற்றை நம் உடம்பு அதன் வெப்ப நிலையை வைத்து அறிந்து கொள்கிறதோ அது போல் ஒலியும் நம் மூளை அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக நமக்கு கிடைப்பது. ஜெ சொல்வது போல் அந்த ஒரு அனுபவமே நமக்கு ஒளியாகவும் ஒலியாகவும் தொடு உணர்ச்சியாகவும் பயன் படுகிறது. அந்த அனுபவத்தை அடைந்தவர்கள் எல்லா விதமான ஒலியையும் கடந்தவர்கள் என்று சொல்ல முடியுமல்லவா? நான் முன்பு உங்கள் பதிவு ஒன்றில் சொன்னதுபோல் எனக்கு ஒலி காட்சிகளாக தெரிவதே இல்லை. அது ஒவ்வொருவருக்கும் வித்தியாசப்படும் என்றே புரிந்து கொள்கிறேன்.
கிரி,இது இரண்டுமே கிடார் பிரசன்னா வாசித்ததா? யானை நடந்து போகும் பிம்பம் உங்களுடையதா அல்லது பிரசன்னா கூறியதா? ஜெமோ-வும் இசை கேட்கும் பொது பிம்பங்கள் வருவதை பற்றி கூறுகிறார். எனக்கு ஏனோ அப்படி வருவதேயில்லை. ஒரு விதமான மன எழுச்சி மட்டுமே தோன்றும். சில சமயங்களில் அந்த இசை-க்கான mood உடன் என் சொந்த வாழ்வின் சில நிகழ்ச்சிகளையோ அல்லது என்னை மையபடுத்தி சில நிகழ்வுகளோ கற்பனையில் ஓட்டி கொள்வேன். இது எல்லாமே சரியான இசை கேட்கும் முறை என்று தான் நினைகிறேன்.
இது கேட்டிருக்கிறீர்களா? இதன் முதல் சில நிமிடங்களுக்காக நான் இதை பல முறை கேட்பதுண்டு. http://www.youtube.com/watch?v=6EfQ5_6Z70E&playnext=1&list=PLB22926566DE5EF8D
கிரி, இது தான் சில நாட்கள் முன்பு குழுமத்திலும் பகிர்ந்து கொள்ள பட்டது என்று நினைக்கிறேன். நன்றாக இருக்கிறது.
கிரி, ஒரு துறையில் ஆர்வம் தோன்றுவதற்கும்,மறைவதற்கும் பெரும்பாலும் ஆசிரியர்கள் மட்டுமே காரணமாக இருக்கின்றனர் என தோன்றுகிறது. எனக்கு எந்த அறிவியல் பாடத்திலும் கடைசி வரை ஆர்வம் தோன்றவே இல்லை. அதை அனுபவித்து சொல்லி கொடுக்கும் ஒரு ஆசிரியரை கூட நான் கண்டதில்லை. தமிழிலும், கணிதத்திலும் மட்டுமே ரசித்து சொல்லி கொடுத்த ஆசிரியர்கள் அமைந்தார்கள். சென்னை கீழ்பாக்கத்தில் தங்கி இருந்த ராஜலக்ஷ்மி மேடம் என்ற எனது கணித ஆசிரியரை நினைத்து கொள்கிறேன். ஒரு சூத்திரத்தை நிறுவி கொண்டே வரும் போது அவருள் வரும் அந்த excitement பார்பவர்களையும் தொற்றி கொள்ளும். அது என்னை போன்ற பல பேருக்கு கணிதத்தில் ஆர்வம் வர ஒரு காரணமாக இருந்தது. ஆனால் அப்படி ஒரு ஆசிரியர் அமையாமல் போன காரணத்தினாலேயே கணிதத்தில் சுவை வராமல் போன பல பேர் உண்டு. எனக்கு அறிவியல் பாடங்களில் நடந்தது போல். என்ன செய்ய? மார்க் வராவிட்டாலும் சரியான விடையே எழுத வேண்டும் என்பதில் உள்ள அவரது பிடிவாதம் அவர் மேல் ஒரு பெரிய மரியாதையை உண்டாகுகிறது. உங்கள் கடைசி சில வரிகளில் சிறுகதைக்கான ஒரு touch இருக்கிறது. நல்ல பதிவு.
Prabhu R is now following The Typepad Team
Jul 5, 2011